व्हर्च्युअल चॅटिंगच्या युगात गप्पांना जागाच नसल्याने संवाद हरवलाय

शेरोशायरी आणि कवितांना भरभरून दाद
कवी जाधव यांनी सुरुवातीलाच यामिनी दळवी यांची ‘आई असते ओली माती’ ही कविता सादर करून रसिकांचे लक्ष वेधले. त्यानंतर शायर मुनव्वर राणा यांचा ‘ए अंधेरे देख ले मुँह तेरा काला हो गया, माँ ने आँखे खोल दी घर में उजाला हो गया’ हा शेर खास शैलीत सादर करून टाळ्या मिळवल्या. या शेरमधून त्यांनी आईची महती वर्णन केली. गुरु ठाकूर यांची ‘असे जगावे छाताडावर आव्हानांचे लावून अत्तर, नजर रोखूनी नजरेमध्ये आयुष्याला द्यावे उत्तर’ ही कविताही सादर केली.

‘रुमाल’ कवितेतून मांडलं शेतकर्‍यांचं दु:ख
‘रुमाल’ ही कविताही त्यांनी सादर केली. त्यातील ‘कमाल आहे वर्षानुवर्ष माझ्या बा’च्या गळ्यात फाटकाच रुमाल आहे’ या ओळी काळजाचा ठाव घेणार्‍या ठरल्या. पोट खपाटीला गेलेला बाप घामाच्या धारांनी अंघोळ करतो. राबराब-राबून धनधान्याच्या राशी पिकवतो पण तरीही त्याच्या गळ्यातील फाटका रुमालाची अवस्था बदलत नाही हे त्यांनी त्यातून अधोरेखीत केले. जीवनात कितीही वेळा अपयश आले तरी खचून जाऊ नये. नव्या उमेदीने पुन्हा प्रयत्न केले तर यश मिळते, असा संदेशही त्यांनी विद्यार्थ्यांना दिला.

ग्रामगीता, अग्निपंख ही पुस्तके जरूर वाचा
राष्ट्रसंत तुकडोजी महाराजांनी दिलेला समाजप्रबोधनाचा संदेश तळागाळापर्यंत पोहोचला पाहिजे. त्यासाठी ग्रामगीता घरोघरी वाचली गेली पाहिजे. अग्निपंख, आमचा बाप आन् आम्ही अशी पुस्तके विद्यार्थ्यांनी जरूर वाचली पाहिजे, असे आवाहनही कवी जाधव यांनी केले. गझलकार आबेद शेख यांच्या ‘यार हो क्षमा करत चला, माणसे जमा करत चला’ या ओळीही त्यांनी सादर केल्या. माणसं जोडण्याचा व चांगल्या विचारांची माणसं पेरण्याचा संदेश त्यांनी दिला. महापुरुषांचा आदर्श डोळ्यासमोर ठेवण्याचे आवाहन त्यांनी केले.

वाघूर धरण योजनेला सुधारीत प्रशासकीय मान्यता